Bespiegelingen
Geplaatst op dinsdag 10 april 2012. Auteur: Wethouder Paul Gondrie
Vroeger was Pasen een hele belevenis. Vanaf Aswoensdag de vastentijd door. Dan de Goede Week met Palmzondag en Goede Vrijdag. En tenslotte de Paaswake, altijd om 12 uur 's nachts.
Zo vlak voor Pasen denk ik vaak terug aan mijn beleving van deze dagen toen ik echt jong was. Dat begon eigenlijk al met het carnavalsfeest gevolgd door Aswoensdag. We gingen naar de kerk en kregen het askruisje waar je de hele dag mee rondliep. Een duidelijk teken dat je tot de gemeenschap van de katholieke kerk behoorde.
Die dag begon ook het vasten. Dit betekende geen beleg op je boterham en ’s avonds geen vlees bij het warm eten. Vanaf die dag begon ook het ritueel van het snoeptrommeltje. Doordeweeks niet snoepen, zondags mocht je er iets uithalen, maar dan weer snel dicht. In de tijd dat we naar de middelbare school fietsten naar Eindhoven deden we geen suiker in de thee, maar die deden we op onze boterhammen. De veertigdaagse vastentijd was begonnen. Dat die eigenlijk langer duurde omdat de zondagen niet meededen, hadden we niet in de gaten. De parallel van het Bijbelverhaal dat Jezus veertig dagen de woestijn introk, was eenzelfde tijdspanne voor ons.
De Goede Week was een belevenis op zich. Palmzondag met het palmtakje en daarna de liturgische feestdagen als Witte Donderdag en Goede Vrijdag. Als misdienaar vond je het allemaal prachtig. De kazuifels hadden tijdens deze periode verschillende kleuren zoals rood, paars, wit en roze. De schellen in de mis werden vervangen door ratels en bij de nonnen werd er echt aan voetwassing gedaan. Op de lagere school ging je op Goede Vrijdag gezamenlijk naar de kerk voor de kruisweg waarna de paasvakantie begon. En dan zaterdagmiddag, als om 12 uur de kerkklokken luidden, was de vastentijd voorbij en mochten de trommeltjes open.
De Paaswake was nog echt een nachtmis, die om 12 uur ’s nachts begon. Je ging slaapdronken naar de kerk waar toen na de viering van de hoofdmis thuis een gezellige afsluiting plaatsvond. De volgende dag nog naar het lof en omdat Tweede Paasdag ook als zondag gevierd werd wederom een bezoek aan de kerk. Bij de zusters van Huize Nazareth werden wij als misdienaars op paaszaterdag nog eens extra verwend.
De beleving van Pasen hebben wij ook geprobeerd door te geven aan onze kinderen. Maar de tijden zijn wel echt veranderd. Het kerkbezoek is bij die generatie bijvoorbeeld duidelijk minder geworden. Ook de vastentijd is iets wat naar de achtergrond is verdreven. Ik hoop dat u met familie en bekenden prettige paasdagen heeft gehad.

